Categoriearchief: Buurtbewoners

Reintje Callebaut

Reintje en ik hebben elkaar enkele jaren geleden leren kennen via Tine van de Koperietery. Zelf was ik vrij goed ingevoerd in de wereld van de grafische kunst, maar voor de Alternatieve Kinderkunstendag in Toreke, wilde ik ook iets met muziek en dans. Tine stelde eerst het gezelschap ‘Alles loopt op rolletjes’ voor. Goeie tip maar niet geschikt voor dit festivalletje. Toen kwamen we bij Reintje uit en dat klikte meteen. Reintje voelde onmiddellijk aan wat ik zocht.

Reintje komt oorspronkelijk uit een klein dorpje waar weinig te beleven was. De scouts, volleybal en de fiets. Iedere dag fietste ze 13 km heen en 13 km terug om naar school te gaan. Daarna heeft ze Sint-Lucas Kunsthumaniora in Brussel gedaan.

32 Jaar geleden kwam ze in het Gentse terecht, eerst in Evergem en nu in Rabot-Blaisantvest. Ze begon haar danscarrière als hobby. Door haar afgetrainde lichaam en sterk gevoel voor ritme, had ze goede controle over haar bewegingen. Dit zijn eigenschappen die belangrijk zijn voor Afrikaanse dans. Deze dansvorm is haar specialiteit geworden. Ze heeft nooit een dansopleiding gevolgd, maar schoolde zichzelf via stages en om, en werkte zich op tot een professioneel niveau.

Op haar 23 ste begon ze een carrière als danseres. Ze kreeg veel aanvragen voor stages, lessen en workshops. Eerst in Vlaanderen, later Wallonië en tenslotte Nederland. Na 15 jaar en tegelijkertijd moeder van drie kinderen werd dit leven te zwaar. Ze is ermee gestopt en kreeg het Artikel 60 Samenwerking / Tewerkstelling statuut van OCMW. Met dat statuut zoekt OCMW een passende job voor je. OCMW heeft veel contacten met Sociaal Culturele Verenigingen. Ze ging eerst zes maanden naar Sint-Pietersmuseum. Dat ging goed, maar ze miste het dansen.

Intussen was De Fantast in De Burgstraat gesloten en twee voormalige werknemers, Elza Bogaerts en Sven Schoukens, besloten zelf een dansschool op te richten in de Land van Waaslaan: Danshuis De Ingang. Reintje kwam net op tijd om via het artikel 60 statuut de nieuwe vzw mee vorm te geven en werd mede-oprichter en volwaardig medewerker. Na zes jaar verhuisden ze naar De Galveston, een voormalige katoenweverij aan de Wiedauwkaai. Daar konden ze zes danszalen onder één dak onderbrengen. Een plek waar je gemakkelijk kunt parkeren en niemand stoort.

Bij Dansschool De Ingang ging het hard. Ze begonnen bij de start in 2004 met 900 leerlingen. Nu hebben ze er 2.000. Twee keer per jaar houden ze Open Deur Dag. Ze hebben inmiddels vijf vaste medewerkers.

Naast de dagelijkse werking van de dansschool, geeft Reintje ook lessenreeksen Afrikaanse dans en dansexpressie, haar lessen worden altijd begeleid door muzikanten.

Momenteel werkt Reintje aan een dansvoorstelling met de oudste kinderen van de lessen ‘dansexpressie’ die zal opgevoerd worden in Toreke.

zo 18 juni | Toreke | Vlotstraat 22 | rond 15u00 | inkom max. 10 € | max. 5 € voor kinderen jonger dan 12 jaar | voor meer info over de school: www.de-ingang.be

Abdelfattah Oidi

Abdelfattah, sommigen noemen hem Abdel anderen Fattah is op een toeristenvisum naar België gekomen. Hij heeft in Brussel een Marokkaanse vrouw ontmoet en is daarmee getrouwd. Helaas heeft het huwelijk geen stand gehouden. Abdelfattah heeft een volledige carrière switch gemaakt. In Marokko was hij gendarme. Koken was zijn hobby. Hier in Gent heeft hij van zijn hobby zijn beroep gemaakt.

Abdelfattah maakt deel uit van het theaterproject Ezelsbrug. Dat is een theaterproject met amateurspelers en anderstalige migranten die proberen om het Nederlands onder de knie te krijgen. Acht maanden lang hebben ze geoefend.

Het resultaat is een optimistisch kleurrijk toneelstuk waarin de persoonlijke herinneringen van de deelnemers de toeschouwer meenemen naar verre, fabelachtige oorden. Volksverhalen, sprookjes, legendes uit verschillende continenten worden door hen geïnterpreteerd, gespeeld, gezongen en verteld in de taal van hun nieuwe thuis: het Nederlands.

Hij vertelt graag over zijn ervaringen in de woestijn, hij weet waar je kamelenvlees kunt kopen en geeft ons adresjes waar je de beste kruiden vindt.

Abelfattah heeft ons twee A4-tjes met tekst getoond, die hij binnenkort uit zijn hoofd moet kennen. Toen we hem leerde kennen, communiceerden we voornamelijk in het Frans. Nu lukt het al voor de helft in het Nederlands.

Het geheel werd gecoördineerd door CVO Gent, Sophie Cocheteux-Depraeter en Barbara Van Praet, dramaturg en lerares talen.

do & vr 18 & 19 mei | Bij’ De Vieze Gasten | Haspelstraat 31 | 20u00 | Basisprijs 10 €

Barak Süngü

Gewicht heffen is een oude krachtsport. Het bestond waarschijnlijk al tijdens de originele Olympische spelen in Griekenland. De sport kent twee categorieën: trekken en stoten.

De eerste keer dat gewichtheffen erkend werd als sport, was in 1891 tijdens de wereldkampioenschappen in Londen. In 1928 werd de gewichtheffen toegelaten tijdens de Olympische Spelen in Amsterdam.

Burak begon te trainen in Turkije toen hij elf jaar oud was. Nu woont hij in Rabot-Blaisantvest en traint vijf keer per week op de Voskeslaan met Europees kampioen Tom Goegebuur (2009). 90% van de sporters zijn Belgen, 10% buitenlanders. Het is overwegend een mannensport, maar er trainen ook vrouwen.

Burak

Hij volgt geen speciaal dieet. Wat hij nodig heeft zijn droge spieren, geen vet.

Gewichtheffen, net als boksen, wordt ingedeeld in gewichtsgroepen. Twee uur voor de wedstrijd begint wordt elke deelnemer tot 10 gram nauwkeurig gewogen. Bij trekken zit Burak in de categorie tot 140 kg. Bij stoten tot 160 kg.

Afgelopen november is Burak in zijn klasse Belgisch kampioen geworden. Nu traint hij voor Europees kampioen. Hij wordt financieel gesteund door de Turkse gemeenschap. Haalt hij Europees, dan droomt hij over een Olympische titel.

Behalve gewichtheffen volgt hij een opleiding als kapper en zodra hij zijn diploma heeft, gaat hij samen met zijn tweelingbroer een eigen zaak beginnen. Op dit moment loopt hij stage bij Coiffeur Erkan in de Wondelgemstraat.

Liesbeth Staelens | regenstokkoker

Liesbeth is Gentenaarse. Ze is geen rasechte buurtbewoonster, maar dat vergeten we voor deze keer even. Liesbeth heeft psychologie en muziek therapie gestudeerd. Die twee richtingen combineert ze nu in haar werk. Ze werkt voornamelijk met jonge kinderen. Over heel België geeft ze muziekworkshops. Liesbeth werkt ook met volwassenen, maar dat is vaak in het kader van ‘volwassenen met een beperking’.

Ik ontmoette haar toevallig in de Brugse Poort, waar ze met een groep kinderen een regenstok aan het maken was. Een regenstok is een stevige kartonnen koker waar volgens een vast patroon spijkers in worden geslagen. De spijkers vormen in de koker een soort hindernisparcours, want eenmaal klaar wordt de koker gevuld met macaroni. Daarna wordt de andere kant dichtgeplakt en wanneer je de koker zachtjes ronddraait veroorzaakt dat een geluid dat op regen lijkt.

Liesbeth geeft ook workshops in scholen en buitenschoolse opvang. Een workshop duurt gemiddeld vijf dagen. Als het jonge kinderen betreft gaan die ‘s avonds terug naar huis.

Liesbeth is nog op zoek naar scholen die met haar willen werken. De vier lagere scholen uit onze wijk: Mandala, Theunisbloem, Kompas en Mozaiëk doen veel aan cultuur. Patrick van vzw Domos organiseert veel activiteiten. Blaisantvestival is ook een mooie gelegenheid. Kunstenaars, die volledig gaan voor hun passie, moeten we koesteren, ondanks de crisis. Wellicht is er iemand in Rabot-Blaisantvest geïnteresseerd om met haar in zee te gaan?!

zo 9 oktober | Liesbeth Staelens | Kokerstraat | Regenstok | 14u00 – 16u00

Tine Van Lent

Tine is afkomstig uit Bornem en geeft les aan kinderen in de Tekenschool van Temse en Puurs. Daarnaast begeleidt ze creatieve workshops, speelt ze kleutertheater en doet allerlei animaties. Buurtbewoners hebben haar naast de AKK-dag in Toreke, aan het werk kunnen zien, tijdens het Blaisantvestival in het Rabotpark. Samen met de kinderen, maakte ze uit lege wijndozen grappige hoedjes en toverden ze PMD om in leuke poppen. Tine werkt veel en graag met recup-materiaal: fietsbanden, plastic flessen, papieren boodschappentassen, kapot gewaaide paraplu’s, boeken…

Tine Van Lent en ik hebben elkaar bij toeval leren kennen, hoewel we via de achtertuin buren van elkaar zijn. Bewijs dat niet alle buren ruzie hebben over overhangende takken en blaadjes die in de verkeerde tuin dwarrelen.

Toen ik enkele jaren geleden de ‘Alternatieve Kinder Kunstendag’ (AKK) organiseerde, vroeg ik aan Tine van Kopergietery of zij namen kende van mensen die ik uit kon nodigen. Tine kwam met een uitstekend voorstel: ‘de Compagnie Alles loopt op rolletjes’, maar dit gezelschap is zó professioneel bezig, dat ze niet in te passen was in mijn budget. Kort daarop ontving ik spontaan een mailtje van Tine met de boodschap: ‘Ik heb gehoord dat je nog mensen zoekt. Ik zou graag meedoen en bovendien woon ik in het Rabot’.

We hebben een afspraak gemaakt bij mij thuis waar ik een beetje uitgelegd heb wat de gedachte achter de AKK was.

De jaarlijkse Kinderkunstendag is een uitstekend initiatief, maar doordat de minister van cultuur er geen budget aan gekoppeld heeft, blijft het initiatief voornamelijk voorbehouden aan blanke kindjes van tweeverdieners. Een groepje buurtbewoners wilde hier verandering in brengen. Tine kon zich volledig in onze opzet en condities vinden.

Ze bood spontaan aan om het affiche te ontwerpen en dat is ook gebeurd. Er werden honderd exemplaren van gefotokopieerd en in de hele wijk verspreid. Het logo AKK werd door meester Ole en zijn collega’s van school Het Kompas op ruim 100 buttons afgedrukt, en die duiken nog regelmatig op bij Annemie in de weggeefwinkel op de Site.

Atelier Bricolé

Wie via de achterkant van de kindercrèche naar BonAp of de Aldi loopt, ziet daar regelmatig een karretje staan met de mysterieuze naam ‘Atelier Bricolé. Mijn eerste indruk was, het is waarschijnlijk een mobiel atelier, waar kinderen kunnen knutselen. Fout.

Atelier Bricolé is de Masterproof van Joni Van de Velde. Joni studeert interieur architectuur aan Luca School of Arts. Ze geeft advies aan huis over interieur inrichting, zoals kleur, verlichting en maakt meubelstukken, boekenkasten, boekenplanken… op maat. Dit kan natuurlijk niet allemaal in dit mobiele atelier. De planken die ze nodig heeft, laat ze op maat zagen, waarna ze ze bij u thuis monteert. Ook voor kleine reparaties aan meubelen, zoals een kapotte poot van een stoel, kun je bij haar terecht.

Eenmaal afgestudeerd, gaat ze waarschijnlijk op zoek naar een atelier. Het is niet uitgesloten dat ze zich in Rabot-Blaisantvest vestigt. Op de Nieuwe Vaart zitten in een oude textielfabriek veel kleinschalige ondernemingen. Ook in de oude fabrieksgebouwen aan de Molenaarsstraat zitten allerlei interessante bedrijfjes.

Joni Van de Velde | vandeveldejoni@hotmail.com | Facebook pagina.

t

Roger the Welshman

Wales is zijn EK prima begonnen. In de tweede helft gaf het in eerste instantie tegen Slowakije een 1-0 voorsprong uit handen, maar een doelpunt van Robson-Kanu liet het talrijk meegereisde Welsche legioen een stevig feestje bouwen. Wales heeft meteen een primeur te pakken: een eerste zegen op een groot internationaal toernooi. Mits dezelfde mentaliteit als in de debuutmatch kunnen de Welshmen met vertrouwen de burenstrijd tegen Engeland aanvatten, die donderdag plaatsvindt in Lens.

Bij café Gallya, was het geen uitbundig feestje, daar zat alleen Roger te juichen, de enige Welshman, zover ik weet, die in Rabot-Blaisantvest woont.

za 11 juni | Wales-Slowakije | 18u00 | Café Gallya | Wondelgemstraat